Stare psy też zasługują na miłość. Apel o adopcję

Stare psy potrafią kochać, przystosować się do nowych warunków i zasługują na dom, a nie na samotność za kratami - apeluje Fundacja Skrzydlaty Pies. Wiele osób boi się adopcji starszego zwierzęcia, ale doświadczenie pokazuje, że obawy dotyczące nawyków czy przyzwyczajenia się do nowego otoczenia zazwyczaj się nie potwierdzają.

Czemu ludzie boją się starszych psów?

Obawy są powszechne. Potencjalni adoptujący martwią się, że stary pies nie przyzwyczai się do nowych warunków, że ma już utrwalone nawyki, których nie uda się zmienić. Pojawia się też strach przed szybkim odejściem zwierzęcia - ludzie chcą adoptu na długie lata, a czasem trudno im pogodzić się z myślą o stracie.

Bywają też osoby szukające aktywnego towarzysza do sportu, wycieczek czy wędrówek. To naturalne, każdy ma swoje potrzeby. Ale czy wiek to jedyne kryterium?

Co zmienia się u starszych psów?

Psia jesień to przede wszystkim: mniejsza potrzeba aktywności, większa ilość snu oraz wymagania dotyczące diety i wspomagaczy. Ze starością wiążą się również choroby, choć niekoniecznie zawsze.

Czasem można dostrzec w oczach zwierzęcia zmęczenie. Oczy, jak mówią, są zwierciadłem duszy - bardziej warte zainteresowania niż liczba lat w metryce.

Stare psy kochają mocniej?

Tego nie da się wartościować naukowo, ale są dowody. Stare psy są bogate w doświadczenia, także te trudne. To, co przeszły, wzbogaca je. Gdy wreszcie trafią do domu, wiedzą, co mają - wiedzą, co to znaczy być kochanym.

Pies nie rozumie naszej logiki dotyczącej czasowych granic. Żyje tu i teraz. Samotnie czekając za kratami w schronisku, nie zdaje sobie sprawy, że według ludzi jest „już stary" i może nie być godny domu. Ale odczuwa smutek, pustkę i samotność - dokładnie tak samo jak młodszy pies.

Siwa sierść czy skrzywione łapy to dowód doświadczeń, a nie wada. Warto adoptować staruszka. Psia miłość i bezinteresowność jest taka sama w wieku dwóch miesięcy i dwunastu lat.

Źródło: Fundacja Skrzydlaty Pies