Sztuka pokolenia. Wernisaż malarstwa Gąsieniców-Szostaków w Zakopanem
Piątkowy wieczór, 23 października, przyniósł do Willi Czerwony Dwór w Zakopanem niezwykłe spotkanie ze sztuką, historią i tradycją. Wernisaż wystawy „Jan Gąsienica-Szostak, Krystyna Gąsienica-Szostak" zgromadził miłośników kultury Podhala, samorządowców i artystów. To nie była zwykła prezentacja prac - wydarzenie stało się hołdem dla dwojga nieżyjących już twórców i momentem wdzięczności wobec ludzi, którzy przez lata dbali o zakopiańskie dziedzictwo.
W pigułce
- Wernisaż wystawy ojca i córki - Jana Gąsienicy-Szostaka (1895-1943) i Krystyny Gąsienicy-Szostak (1925-2015)
- Słynne malarstwo na szkle - tradycja podhalańska na nowy sposób
- Wystawę można oglądać do 16 stycznia 2027 roku, wstęp wolny
- 9 listopada 2026 roku premiera albumu o twórczości obojga artystów
Odrodzenie tradycji na szkle
Jan Gąsienica-Szostak należał do artystów, którzy odegrali znaczącą rolę w odrodzeniu podhalańskiego malarstwa na szkle. Kształcił się w Zakopanem, a następnie studiował w paryskiej Académie de la Grande Chaumière. Zdobyte doświadczenia połączył z głębokim przywiązaniem do rodzinnego regionu, nadając tradycyjnej technice nowy wymiar. Jego twórczość wyróżniają intensywne kolory, mocne kontury, dynamiczne kompozycje i bogactwo tematów. Obok przedstawień religijnych pojawiają się sceny z życia górali, zbójnicy, tańce i wesela. Artysta nie ograniczał się do odtwarzania tradycyjnych wzorów, lecz rozwijał je, tworząc własną, pełną ekspresji opowieść o Podhalu.
Jego dzieło znajdujące się w przestrzeni Kina Giewont jest dobrze znanym elementem artystycznego krajobrazu miasta, choć nie każdy kojarzy je z nazwiskiem twórcy.
Córka podąża za ojcem
Krystyna Gąsienica-Szostak kontynuowała artystyczną drogę swojego ojca. Przejęła rodzinną tradycję malowania na szkle, nadając jej własny charakter. Zestawienie prac obojga artystów pozwala dostrzec, jak dziedzictwo przekazywane między pokoleniami może zachowywać swoje korzenie, a jednocześnie rozwijać się dzięki indywidualnej wrażliwości twórców.
Na wystawie prezentowane są dzieła pochodzące z różnych zbiorów, w tym obrazy udostępnione przez Muzeum Tatrzańskie. Dzięki współpracy instytucji i właścicieli prac możliwe stało się przybliżenie dorobku artystów, których twórczość zajmuje ważne miejsce w historii podhalańskiej sztuki.
Przekazanie świadectwa pokoleniom
Wernisaż miał wymiar symboliczny. Stał się okazją do wyrażenia wdzięczności Małgorzacie Wnuk za wieloletnią pracę, zaangażowanie i wkład w tworzenie oraz rozwój Centrum Kultury Rodzimej w Willi Czerwony Dwór. Joanna Staszak, Naczelnik Wydziału Kultury, w imieniu Burmistrza Miasta Zakopanego i jego Zastępców wręczyła podziękowania. To był moment pełen emocji i refleksji nad drogą, którą przeszło Centrum.
Małgorzata Wonuczka-Wnuk, dziękując za uznanie, podkreśliła, że z radością pozostawia Czerwony Dwór Marii Kukuc-Frączystej, którą nazwała swoją „uczennicą". Obie od początku wspólnie budowały Centrum Kultury Rodzimej, angażując się w jego działalność i rozwój. Nie zabrakło serdecznych życzeń powodzenia oraz zapewnienia o dalszym wsparciu.
Ten moment doskonale wpisał się w charakter wystawy. Podobnie jak w przypadku Jana i Krystyny Gąsieniców-Szostaków, tutaj również ważna stała się ciągłość - przekazywanie doświadczenia, wiedzy i pasji kolejnemu pokoleniu. Wieloletnia działalność i współpraca pokazują, jak ważną rolę w zachowaniu lokalnego dziedzictwa odgrywają ludzie, którzy z zaangażowaniem i konsekwencją budują przestrzeń dla kultury.
Gdzie i kiedy?
Wystawę można oglądać w Centrum Kultury Rodzimej w Willi Czerwony Dwór przy ul. Kasprusie 27 w Zakopanem. Ekspozycja dostępna do 16 stycznia 2027 roku. Wstęp wolny.
Kolejne wydarzenie zaplanowane na 9 listopada 2026 roku. Odbędzie się wtedy premiera i promocja albumu „Zakopiańskie malarstwo na szkle. Jan Gąsienica-Szostak, Krystyna Gąsienica-Szostak". Publikacja będzie szóstą częścią cyklu wydawniczego Centrum Kultury Rodzimej „Zakopiańskie malarstwo na szkle", którego celem jest dokumentowanie dorobku twórców podhalańskiej witrochromii oraz zachowanie wiedzy o tej wyjątkowej dziedzinie sztuki.


Źródło: Zakopane