Garbarnia podbija Belgrad. Dwie wygrane i dyplomacyjna misja

Pod koniec października 1931 roku Garbarnia wyrusza z Krakowa w niezwykłą podróż. Drużyna z Ludwinowa, prowadząca wówczas w ekstraklasie, nie czeka na koniec sezonu w domu - zamiast tego wyjeżdża do Belgradu, aby zmierzyć się z dwiema jugosłowiańskimi drużynami. Podróż zajmuje prawie 36 godzin: Garbarze wygrywają oba mecze, a swoimi wynikami trafiają na pierwszą stronę prasy sportowej.

Przygoda na południu Europy

Garbarze wyruszają z Krakowa w bardzo wczesnych godzinach porannych. Trasa wiedzie przez Budapeszt, gdzie drużyna czeka kilka godzin na przesiadkę do pociągu do Belgradu. W piątek o godzinie 10 krakowscy piłkarze przybywają do stolicy Jugosławii, gdzie witają ich przedstawiciele polskiej placówki dyplomatycznej oraz Jugosłowiańskiego Związku Piłki Nożnej.

Następnego dnia na boisku czeka pierwsza próba. Rywalem Garbarni jest Sokół Belgrad - najstary klub w Serbii, którego działalność sięga 1903 roku.

Pierwsza wygrana: Sokół Belgrad 0:2

W sobotę o godzinie 15 rozpoczyna się spotkanie. Trener Karl Jiszda wystawia skład:

• Gregorczyk
• Konkiewicz, Bill, Nagraba, Wilczkiewicz, Skwarczewski
• Głód, Maurer, Smoczek, Pazurek, Bator

Garbarze wychodzą do ataku, ale wkrótce inicjatywę przejmują gospodarze. Bill ratuje zespół przed stratą gola, wybijając piłkę na rzut rożny. W 35. minucie Maurer daje krakowianom prowadzenie. Po przerwie piłkarze muszą grać pod wiatr, ale nie rezygnują z ataków. W 66. minucie Pazurek mija dwóch obrońców i podwyższa wynik na 2:0. Garbarnia wygrywa.

Druga wygrana: BSK Belgrad 2:3

Następnego dnia przychodzi czas na bardziej prestiżowego rywala. BSK Belgrad to jedna z najsilniejszych jugosłowiańskich drużyn lat trzydziestych, zdobywająca liczne tytuły mistrzowskie. Nikt nie spodziewa się zwycięstwa przyjazdnych gości.

Garbarnia w tym meczu wystawia:

• Gregorczyk
• Konkiewicz, Bill, Nagraba, Wilczkiewicz, Skwarczewski
• Joksch, Maurer, Smoczek, Pazurek, Bator

Pazurek, Maurer i Smoczek grają mimo przebytych urazów. Od pierwszych minut BSK rusza do ataku. W 7. minucie Jugosłowianie obejmują prowadzenie, a osiem minut później zdobywają drugiego gola po zamieszaniu pod bramką krakowian. Sytuacja wygląda beznadziejnie. Garbarze jednak stopniowo opanowują grę. W 20. minucie Maurer zdobywa bramkę kontaktową. Siedem minut później Gregorczyk znakomicie broni groźny strzał gospodarzy. Do przerwy wynik jest wyrównany.

Po zmianie stron inicjatywę przejmuje Garbarnia. W 51. minucie Maurer doprowadza do wyrównania, a w 72. minucie Smoczek zdobywa zwycięską bramkę. Krakowskie gości wygrywają 3:2. Po meczu wicewojewoda śląski dr Saloni wręcza zwycięzcom nagrodę Prezydenta. Zarząd BSK zaprasza Garbarzy na bankiet, który trwa do późnego wieczora.

Futbol a dyplomacja

Belgradzkie sukcesy Garbarni przypadają na czas wzmacniających się relacji między Polską a Jugosławią. Tego samego dnia reprezentacja Polski mierzy się z Jugosławią w Poznaniu i wygrywa 6:3. W składzie Biało-Czerwonych znajduje się Otto Riesner, piłkarz Garbarni.

Pięć tygodni po belgradzkich meczach, 2 grudnia 1931 roku w Warszawie, zostaje podpisane Porozumienie dotyczące stosunków naukowych, szkolnych i artystycznych między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Jugosławii. Czy wizyta krakowskiego klubu oraz przyjazd jugosłowiańskiej reprezentacji do Poznania były elementami „dyplomacji futbolowej"? Faktem jest, że w latach 1931-1939 reprezentacje obydwu krajów spotykają się ze sobą co roku. W kolejnym roku Biało-Czerwoni wygrywają w Belgradzie 3:0.

Belgradzka wyprawa Garbarni stanowi ciekawy przyczynek do rozważań nad tym, jak sport i dyplomacja przenikały się w międzywojennej Europie. Dwa tygodnie po powrocie z Jugosławii krakowska drużyna zdobywa mistrzostwo Polski.

Źródło: Garbarnia Kraków